"Pénsíl Leutik Nu Pinuh Harti"
Di hiji lembur nu sederhana, aya saurang murangkalih lalaki nu ngaranna Furqon. Anjeunna murid kelas 6 SD. Sapopoe, anjeunna sok ngabantos ramana nu dagang jajanan ka sakola-sakola.
Sanajan kaayaan hirupna henteu salawasna merenah, Furqon teu kantos ngawadul. Anjeunna salawasna nampi kaayaan kalayan sabar tur pinuh ku rasa syukur.
Di sakola, Furqon kaasup murid nu rajin tur hadé budi pekertina. Sanaos alat tulisna basajan, malah remen ngagunakeun pénsíl nu tos pondok, anjeunna tetep sumanget dina diajar.
Dina hiji waktos, guruna ngadawuh,
“Barudak, saha di antara aranjeun nu ngagaduhan cita-cita?”
Barudak sanés ngawaler kalayan rupa-rupa kahayang. Aya nu hoyong janten dokter, aya ogé nu hoyong janten pulisi.
Nalika giliran Furqon, anjeunna nangtung kalayan handap asor, bari nyepeng pénsílna nu tos leutik.
“Pak Guru, abdi gaduh kahoyong hoyong janten guru… supados tiasa ngabantos murangkalih sanés sapertos abdi.”
Guruna kacida bingahna.
“Alus pisan, Furqon. Mugia cita-cita anjeun tiasa kahontal.”
Sanggeus sakola, Furqon teras ngabantos ramana dagang. Sanaos karasa capé, anjeunna tetep nyéépkeun waktos kanggo diajar dina wengi.
Waktos teras kalangkung.
Ku karajinan, kasabaran, sareng sumangetna anu teu kendat, Furqon ahirna tiasa neruskeun sakola dugi ka luhur kalayan meunang beasiswa. Tungtungna, anjeunna janten guru di lemburna nyalira.
Dina hiji dinten, anjeunna ngadawuh ka murid-muridna bari némbongkeun pénsíl heubeul nu kantos dipakéna.
“Barudak, ieu pénsíl téh janten saksi perjuangan abdi. Sanaos leutik, nanging pinuh ku harti. Ulah kantos nyerah dina ngudag cita-cita.”
Murid-muridna nguping kalayan daria tur pinuh ku rasa kagum.
Ti dinya, aranjeunna diajar yén kahirupan henteu kedah sampurna pikeun ngahontal kasuksesan. Nu utama mah usaha, doa, sareng rasa syukur.
Pesen Moral:
Sing sabar, ulah gampil nyerah, sareng salawasna bersyukur. Ku usaha anu tulus, cita-cita tangtos tiasa kahontal.
Penulis: Hilman Nurfalah (GPAI SDN 3 Ciseureuh)